Psalm 22 is een psalm die vooral in de lijdenstijd vaak gezongen wordt. Wij vinden in dit lied een aangrijpende tekening van het lijden dat David ondergaat en waaraan hij wrange woorden geeft. In het Nieuwe Testament zien wij dat David in Psalm 22 door de Geest ten diepste gezongen heeft over het lijden van zijn Zaligmaker. Wie goed luistert hoort de Heere Jezus Zelf zingen. Psalm 22 geeft details over Zijn lijdensweg die in het Nieuwe Testament terugkomen. Wij worden stil als wij Psalm 22 (horen) zingen.
Beluister en zing mee
Psalm 22
Speel de melodie.
Psalm 22 - Ritmisch langzaam
Audiobestanden en bladmuziek
Ondersteunende bestanden
Download ondersteunende audio en bladmuziek.
-
Download bestanden
Klassiek Eigentijdse Psalmberijming(KEP)
Berijming 1773
Klassiek Eigentijdse Psalmberijming (KEP)
- 1.Mijn God, mijn God, waarom verlaat U mij
en gaat U aan mijn hulpgeroep voorbij?
U bent ver weg, ik smeek U: ‘Maak mij vrij!’
Tóch blijft U zwijgen.
Al roep ik overdag om hulp te krijgen,
U zwijgt bewust en laat mij eenzaam strijden.
Al klaag ik ’s nachts, mijn God, er zijn geen tijden
van hoop en rust. - 2.Maar toch, U bent de Heilige, Die troont
op lofgezangen van Uw volk, U woont
bij Israël, U hebt Uw trouw getoond
in vroeger tijden.
Ook onze vaders wilde U bevrijden
op hun gebed, op U was hun vertrouwen.
Zij riepen U, op Wie zij konden bouwen,
en zijn gered. - 3.Maar ik ben slechts een worm, totaal veracht.
Geen man, die weerbaar is en vol van kracht,
maar een verworpene om wie men lacht,
van wie ze zeggen:
“Door deze zaak de Heere voor te leggen,
denkt hij dat God hem redt uit al zijn lijden.
Laat God, als Die hem liefheeft, hem bevrijden.”
Scherp klinkt hun spot. - 4.Toen ik van U het levenslicht ontving
en bij mijn moeder lag als zuigeling,
gaf U vertrouwen en bevestiging
dat U zou zorgen.
Vanaf de moederschoot ben ik geborgen,
mijn God, bij U; wil niet op afstand blijven.
De nood is hoog, wie zal mijn angst verdrijven?
Red mij dan nu! - 5.Geen mens geeft mij bescherming, zelfs niet één.
Een kring van sterke stieren om mij heen
brult als een leeuw, gericht op mij alleen;
dreigt mij met stoten.
O God, ik ben als water uitgegoten.
Zoals een plas vervloeit, verdwijnt mijn leven.
Ik ben ontwricht, mijn hart dat op moet geven,
smelt weg als was. - 6.Zoals een potscherf, uitgedroogd en broos,
zo voel ik mij, volkomen krachteloos.
De hitte laat mijn ziel meedogenloos
van dorst versmachten.
Mijn tong kleeft vast, niets kan de pijn verzachten.
De droogte brandt, U drukt mij in mijn noden
neer in het stof, U schuift mij, als een dode,
vér aan de kant. - 7.De valse honden springen op mij af.
Een horde onverlaten ziet mijn graf
al voor zich als een welverdiende straf;
en zij doorboren
mijn hand en voet. Ik ben totaal verloren,
want al mijn beenderen - ik kan ze tellen.
En zij, die kijken, lachen en mij kwellen,
staan om mij heen. - 8.Mijn kleren worden onderling verdeeld.
Om mijn gewaad wordt er geloot, gespeeld.
O God, hoe weerzinwekkend is dit beeld,
blijf niet meer wachten.
Blijf niet ver weg, van U zijn al mijn krachten.
Kom snel, verlos, laat toch geen zwaard mij raken.
Bevrijd mij van de hond, de leeuwenkaken,
de wilde os. - 9.Ja, Heere, U hebt mijn gebed verhoord.
Ik richt aan al mijn broeders nu het woord,
Uw grote naam en daden zeg ik voort.
U wil ik prijzen,
in de gemeente U mijn eer bewijzen.
U die Hem vreest, verhoog en loof de Heere.
Laat Jakobs nageslacht Zijn naam vereren,
verheugd van geest. - 10.Toon diep ontzag en wees voor God bevreesd,
heel Israël, Hij is zo goed geweest!
Toen de verdrukte in zijn nood het meest,
het zwaarst moest lijden,
heeft God hem niet veracht in al zijn strijden.
Hij zag hem aan, Hij heeft zich niet verborgen,
maar hoorde toen hij riep in al de zorgen
van zijn bestaan. - 11.Mijn lofzang is voor U, Die redding bood.
Met heel Uw volk maak ik Uw daden groot.
Ik zal bij hen, zoals beloofd in nood,
mijn dank betuigen.
Hier wordt de arme die voor God zal buigen,
door Hem gevoed, verrijkt met zegeningen.
Wie God zoekt, looft Zijn Naam; zijn hart zal zingen,
het leeft voorgoed! - 12.De volken, waar zij wonen, wereldwijd,
gedenken al Uw macht en majesteit,
die U getoond hebt vol barmhartigheid;
U bent de Heere.
De verste volken zullen zich bekeren;
een ieder zal Uw grote Naam belijden,
want U, de Koning, Vorst van elke heiden
heerst overal. - 13.De rijken met veel macht uit ieder land -
zij stromen naar Hemtoe van elke kant
en leggen heel hun leven in Zijn hand,
zij zullen knielen.
De arme en de uitgeputte zielen,
de dood nabij, verzwakt en zonder waarde,
ook zij, ze komen, buigen en aanvaarden
Zijn heerschappij. - 14.Al de geslachten die nog komen gaan,
aanbidden God om wat Hij heeft gedaan.
Steeds treedt een nieuwe generatie aan
die blij zal melden
wat ook het voorgeslacht aan haar vertelde:
Zijn recht, Zijn macht, de trouw in al Zijn daden,
want wat de Heere deed, is uit genade
door Hem volbracht.
Berijming 1773
- 1.Mijn God, mijn God, waarom verlaat Gij mij,
En redt mij niet, terwijl ik zwoeg en strij',
En brullend klaag in d' angsten die ik lij',
Dus fel geslagen?
't Zij ik, mijn God, bij dag moog' bitter klagen,
Gij antwoordt niet; 't Zij ik des nachts moog' kermen.
Ik heb geen rust, ook vind ik geen ontfermen
In mijn verdriet. - 2.k Erken nochtans, Gij, Gij zijt heilig, Heer',
En hebt Uw huis, den zetel Uwer eer,
Bij Isrel, daar Uw lof klinkt keer op keer,
In gunst doen bouwen.
Op U stond vast der vaderen betrouwen;
Gij zaagt hen aan;
Gij hebt, wanneer z' in noden
Tot U om hulp, vertrouwend, zijn gevloden
Hen bijgestaan. - 3.U smeekten zij, van mensenhulp ontbloot,
En zijn gered; zij hebben in hun nood
Op U vertrouwd, van schaamte nimmer rood,
Na hun gebeden.
Maar ik, ik ben een worm, van elk vertreden;
Een worm, geen man;
Een spot en smaad van mensen,
Dien 't boze volk, naar zijn baldadig wensen,
Beschimpen kan. - 4.Al wie mij ziet, bespot mij, boos te moê;
Men schudt het hoofd, men steekt de lip mij toe.
Daar ik 't gebed tot God vertrouwend doe,
Moet ik nog horen:
"Dat God, op Wien hij steunt, hem gunstig' oren
Verleen', hem redd';
Dat die nu hulp doe komen,
En hem, in wien Hij heeft Zijn lust genomen,
In ruimte zett'". - 5.Gij immers, Heer', Gij zijt het, door Wiens macht
Ik uit den buik weleer ben voortgebracht;
Aan 's moeders borst vertrouwd' ik op Uw kracht
Van ganser harte.
Zij wierp mij reeds op U, in barenssmarte
Gans onbevreesd;
'k Mocht nauw'lijks 't licht aanschouwen,
Of Gij, Gij zijt, o grond van mijn vertrouwen,
Mijn God geweest. - 6.Wees dan mijn hulp; houd U niet ver van mij;
Mij prangt de nood, benauwdheid is nabij;
'k Heb buiten U, daar ik zo bitter lij',
Geen hulp te wachten.
Een stierenheir uit Bazan, sterk van krachten,
En fel verwoed,
Omringt m' aan alle zijden;
Mijn God, hoe zwaar, hoe smart'lijk valt dit lijden
Voor mijn gemoed! - 7.Zij rukken aan, met opgesperden mond,
Gelijk een leeuw, al brullend in het rond.
Ik vloei daarheen als waat'ren op den grond,
Die zich verspreiden;
Mijn beend'ren zijn in mij vaneen gescheiden.
O doodlijk uur!
Wat hitte doet mij branden!
Mijn hart is week, en smelt in d' ingewanden,
Als was voor 't vuur. - 8.Mijn kracht is, als een scherf, van sap beroofd,
Mijn tong kleeft in mijn mond, door dorst gekloofd;
Gij zult eerlang mij, door den dood, het hoofd
In't stof doen bukken.
Want van rondom zie 'k honden samenrukken;
Een muitgespan
Heeft mij ter prooi verkoren,
Mijn handen en mijn voeten doen doorboren,
Zo fel het kan. - 9.Mijn beend'ren kan ik tellen, één voor één.
Hun boos gezicht beschouwt dit wel tevreên.
Z' ontzien zich niet, om met mijn tegenheên
Hun geest te strelen,
En onder zich mijn kleed'ren te verdelen;
Verhard in't kwaad,
Kan hun geen spel verdrieten;
Zij werpen 't lot, wat ieder zal genieten
Van mijn gewaad. - 10.Maar Gij, o Heer', tot Wien mijn ziel zich keert,
Sta niet van ver; mijn God, die 't al regeert,
Ai, haast U toch ter hulp; ik word verteerd
Door al d' ellenden.
Red mijne ziel van't zwaard dier boze benden,
Die schrikk'lijk woen;
Ai, red haar uit hun handen,
Daar z' eenzaam ducht 't geweld des honds, wiens tanden
Haar sidd'ren doen. - 11.Verlos mij van den leeuw, die woedt en tiert;
Verhoor mij, Heer', en red mij van 't gediert',
Dat, sterk van hoorn, rondom mij henen zwiert;
Mij staat naar't leven,
Dan word Uw naam door mij met roem verheven;
'k Zal Uwen lof
Mijn broederen vertellen;
'k Heb, in Uw huis bij al mijn metgezellen,
Dan prijzensstof. - 12.Gij, die God vreest, gij allen prijst den Heer';
Dat Jacobs zaad Zijn groten naam vereer';
Ontzie Hem toch, o Israël, en leer
Vertrouwend wachten.
Wie mij veracht', God wou mij niet verachten,
Noch oor noch oog
Van mijn verdrukking wenden;
Maar heeft verhoord, wanneer ik uit d' ellenden
Riep naar omhoog. - 13.Ik loof eerlang U in een grote schaar,
En, wat ik U beloofd' In't heetst gevaar,
Betaal ik, op het heilig dankaltaar,
Bij die U vrezen,
't Zachtmoedig volk zal rijk verzadigd wezen,
Ten dis geleid.
Wie God zoekt, zal Hem prijzen.
Zo leev' Uw hart, door 's hemels gunstbewijzen,
In eeuwigheid! - 14.Eerlang gedenkt hieraan het wereldrond;
Haast wendt het zich tot God met hart en mond;
En, waar men ooit de wildste volken vond,
Zal God ontvangen
Aanbidding, eer en dankb're lofgezangen.
Want Hij regeert,
En zal Zijn almacht tonen;
Hij heerst, zover de blindste heid'nen wonen,
Tot Hem bekeerd. - 15.Wie vet is, eet, en knielt voor Isrels Heer';
Wie 't stof bewoont, bukt mede voor Hem neer;
En wie zijn ziel bij 't leven nu niet meer
Heeft kunnen houden.
Het vrome zaad van die op God betrouwden
Zal, door Zijn kracht,
Hem dienen, voor Hem leven;
Het zal den Heer' eens worden aangeschreven,
ln 't nageslacht. - 16.Zij komen aan, door Godd'lijk licht geleid,
om 't nakroost, dat den Heer' wordt toebereid,
te melden 't heil van Zijn gerechtigheid
en grote daden.
Psalm 22: 'Een gebed vol lijden en loven'
Psalm 22 schildert op schrille wijze het intense lijden dat David ondergaat. Wat gaat hij er diep door, wat wordt hem veel kwaad aangedaan. David gebruikt pakkende beelden om aan te geven hoe zijn vijanden hem te grazen nemen. Hij is bang dat hij het niet gaat redden. En dan komt ook in deze psalm die wonderlijke wending die in meer psalmen van David voorkomt. Opeens is daar een toon van vertrouwen en hoop (vanaf vers 23). Plotseling is daar de oproep om de Heere te loven. Opeens is daar een weids perspectief op het werk van God dat wereldwijd zal worden. Het heil zal ook buiten Israël beleefd en bewonderd worden. God gaat het allemaal doen. Hij staat in voor Zijn eigen werk!
Wat is deze psalm op een indrukwekkende wijze vervuld in het leven en het lijden van de Heere Jezus. Heel Zijn lijdensweg van Gethsémané tot aan Zijn sterven aan het kruis wordt in dit lied uitgetekend. Op Golgotha hoort Hij niet alleen Psalm 22 citeren door de hatelijke menigte beneden Hem, maar citeert Hij dit lied ook zelf. En zó mogen wij weten dat het tweede deel van de psalm ook vervuld zal worden, omdat Jezus alles volbracht. Hebben wij ons al tot de Heere bekeerd? Buigen wij al voor deze heerlijke Koning? Gods gerechtigheid wordt nog steeds verkondigd. Hij zorgt er Zelf voor dat die verkondiging vrucht zal dragen door Hem Die onze zonden droeg en wegdroeg.
Uitvoeringen Psalm 22
Psalm 22 - Zingen uit de Bron
Thematische verdieping
Bijdragen
Laat een nieuwe generatie zingen
Met jouw financiële steun ontwikkelen we over een periode van meerdere jaren 150 psalmen in klassiek-eigentijdse taal en publiceren we geestelijke liederen waarin het Evangelie van Jezus Christus centraal staat.
Doneer
