Een van de grootste voorrechten is dat we alles aan God mogen vertellen. Je hoeft jezelf niet groot te houden en van alles achter te houden. Je mag voor de dag komen met je hele hebben en houwen. Ontredderd en onthutst, gekneusd en geschaafd: zoals je bent mag je voor Gods aangezicht verschijnen. Wat lucht dat al op en wat wil God laten merken dat Hij jou hoort en verhoort. De dichter van Psalm 79 weet er alles van.
Psalm 79
Speel de melodie.
Ondersteunende bestanden
Download ondersteunende audio en bladmuziek.
-
Download bestanden
Klassiek Eigentijdse Psalmberijming(KEP)
Berijming 1773
Klassiek Eigentijdse Psalmberijming (KEP)
- 1.O God, de heidenvolken zijn gekomen,
Uw eigendom is door hen ingenomen,
Uw heiligdom, de tempel, verontreinigd,
Uw stad verwoest en met geweld ontheiligd.
Jeruzalem kleurt rood,
Uw knechten zijn gedood,
hun lijken niet begraven,
maar tot een prooi gesteld
voor dieren in het veld,
voor gieren en voor raven. - 2.Wij zijn tot spot en smaad voor onze buren.
Hoelang, o Heere, zal Uw toorn nog duren?
Zal dan Uw ijver eeuwig blijven branden?
Stort uit Uw toorn over de heidenlanden.
Zij roepen U niet aan,
ontkennen Uw bestaan,
zij hebben ons verslonden
en Jakob opgejaagd,
zijn woning weggevaagd.
Vergeld hen naar hun zonden. - 3.Denk niet aan zonden die wij vroeger deden,
maak haast en denk aan Uw barmhartigheden,
want wij zijn hier, vernederd en verslagen.
God van ons heil, laat redding voor ons dagen.
Denk aan Uw grote Naam,
reik ons verlossing aan,
verzoen ons overtreden.
De heiden zegt straks nog:
‘Waar blijft hun God nu toch?’
O God, hoor onze bede! - 4.Laat zien dat U als allerhoogste Rechter,
het bloed vergeldt van Uw gedode knechten.
Vergeet hen niet die in gevangenissen
het uitzicht op het leven moeten missen.
Geef hun weer nieuwe kracht,
denk aan Uw grote macht.
Vergeld het kwaad, o Heere,
dat volken rond ons doen,
tot zeven keren toe,
omdat zij U onteren. - 5.Dan zullen wij, de schapen van Uw weide,
voor eeuwig als Uw volk Uw Naam belijden.
Wij zullen al Uw daden laten horen
aan elk geslacht dat na ons wordt geboren.
Berijming 1773
- 1.Getrouwe God, de heid'nen zijn gekomen;
Zij hebben stout Uw erfland ingenomen;
Jeruzalem, de tempel, Uw altaren,
't Ligt al verwoest door die geweldenaren.
Uw knechten zijn geveld
Door hun verwoed geweld;
Hun lijken, onbegraven,
Verzaden na hun dood
't Gediert' in hongersnood,
En gier en kraai en raven. - 2.Het kost'lijk bloed van Uwe gunstgenoten,
Als water om Jeruzalem vergoten,
Doet wijd en zijd des vijands woede blijken;
Het ganse veld is nu bezaaid met lijken,
Van d' eer des grafs beroofd.
De nabuur schudt het hoofd,
En lacht met onz' ellenden;
Ons deerniswekkend lot
Stelt ons ten smaad, ten spot,
Van vreemden en bekenden. - 3.Hoe lang zult Gij in gramschap zijn ontstoken?
Zal 't hevig vuur Uws ijvers eeuwig roken?
Stort Uwe wraak op hen, die ons verteren,
Op volken, die Uw groten naam niet eren;
Want Isrel, door hun macht
Verschrikk'lijk omgebracht,
Ligt in zijn bloed verdronken;
Zijn woning, al de troost
En lust van Jacobs kroost,
Gelijkt thans op spelonken. - 4.Gedenk niet meer aan 't kwaad, dat wij bedreven;
Onz' euveldaad word' ons uit gunst vergeven;
Waak op, o God, en wil van verder lijden
Ons klein getal door Uwe kracht bevrijden.
Help ons, barmhartig Heer',
Uw groten naam ter eer;
Uw trouw koom' ons te stade;
Verzoen de zware schuld,
Die ons met schrik vervult;
Bewijs ons eens genade! - 5.Waarom zou zich der heid'nen macht vermeêren?
Uw hoog gezag door bitt'ren schimp onteren?
En vragen, door hun trotsen waan bedrogen:
"Waar is hun God, waar blijkt nu Zijn vermogen?"
Vergeld hun overmoed;
Wreek Uwer knechten bloed;
O God van ons betrouwen,
Verdedig onze zaak;
Doe 't heidendom uw wraak,
Zelfs voor ons oog aanschouwen. - 6.Ai, hoor naar hen, die in gevang'nis kwijnen;
Laat hun gekerm voor Uw gezicht verschijnen;
Bevrijd hen, die, gedreigd met doodsgevaren,
Op Uwe hulp met smekend' ogen staren.
Vergeld den wreden smaad,
Waarmee des nabuurs haat
Uw mogendheid dorst schenden;
Geef hun, o Opperheer;
Die zevenvoudig weer;
Zie neer op onz' ellenden. - 7.Zo zullen wij, de schapen Uwer weiden,
In eeuwigheid Uw lof, Uw eer verbreiden,
En zingen van geslachten tot geslachten
Uw trouw, Uw roem, Uw onverwinb're krachten.
Psalm 79: 'Een droevig treurlied'
Naar aanleiding van welke gebeurtenis Psalm 79 is geschreven, is niet moeilijk te raden. De dichter van dit lied geeft er veel woorden aan en ze komen recht uit zijn aangevochten en verslagen hart. Hoewel God dit natuurlijk allang weet, vertelt hij aan Hem wat er recent in en rond Jeruzalem is gebeurd. De legers van Nebukadnezar hebben daar huisgehouden op een gruwelijke manier. En Jeruzalem is de stad van God! Asaf beseft tegelijk heel goed waarom God dit oordeel heeft laten komen. Er is redding en verzoening nodig en daarom smeekt hij. Asaf gelooft dat God Zijn genade zal bewijzen en dat zal op het ontredderde volk een heerlijk effect hebben.
Wij zitten niet in de situatie van Israël op dat moment, maar redding en verzoening hebben ook wij nodig. Laten wij de Heere zoeken en smeken om Zijn liefdevolle ontferming. Zijn barmhartigheid wil ook ons te hulp komen om Jezus’ wil, Die in de grootste ontreddering en nood is geweest. Zo gaan ook wij de Heere loven en dat zal aanstekelijk werken voor de komende generaties.
Uitvoeringen Psalm 79
Psalm 79 - Zingen uit de Bron
Thematische verdieping
Laat een nieuwe generatie zingen
Met jouw financiële steun ontwikkelen we over een periode van meerdere jaren 150 psalmen in klassiek-eigentijdse taal en publiceren we geestelijke liederen waarin het Evangelie van Jezus Christus centraal staat.
Doneer
